TABELE I SIATKI PŁAC ZASADNICZYCH

Tabela płac zasadniczych określa stawki kwotowe związane z poszczególnymi kategoriami zaszeregowania. Stawki te mogą być:

– (1) jednopoziomowe,

– (2) wielopoziomowe – widełkowe lub szczeblowe.

Stawki jednopoziomowe są stosunkowo rzadko stosowane. Mają one pewien sens wówczas, gdy płacę zasadniczą ustalamy w sposób składany, to znaczy, kiedy część A tej płacy zależy od treści pracy (wyników wartościowania pracy), a część B zależy od wyników dokonywanych indywidualnie ocen pracowników. Jest to, skądinąd, sposób wart polecenia i częstszego stosowania niż to się spotyka.

Stawki wielopoziomowe są nieporównanie częściej stosowane. Są zagorzali zwolennicy zarówno stawek wielopoziomowych widełkowych, jak i stawek wielopoziomowych szczeblowych.

Ponieważ, być może, nie wszyscy czytający wiedzą o czym mówię, wyjaśnię to na przykładach. Jeżeli przyjmę, że w kategorii zaszeregowania, dajmy na to, piątej, stawki zaszeregowania wynoszą od 600 złotych do 750 złotych miesięcznie, oznacza to pośrednio, że stosuję tabelę wielopoziomową widełkową. Jeżeli zaprojektuję dla kategorii piątej jakiś ciąg stawek złotówkowych, na przykład: 600, 630, 660, 690, 720 i 750 złotych miesięcznie, oznacza to pośrednio, że stosuję stawki wielopoziomowe szczeblowe.

Zazwyczaj, każdą kolejną stawkę w w/w ciągu oznacza się kodem literowym lub liczbowym – i to są właśnie szczeble w ramach poszczególnych kategorii. Jeżeli chcemy, aby płaca zasadnicza w ramach stawek wielopoziomowych wyrażała nie tylko stopień trudności pracy, ale również dokonywaną indywidualnie ocenę efektywności pracy, możemy przyjąć zasadę, że o wysokości stawki – w ramach ich widełkowej rozpiętości – decyduje wynik oceny. Ocena lepsza będzie oznaczać stawkę płacy zasadniczej bliższą maksymalnej w ramach przyjętych rozpiętości, ocena relatywnie gorsza – stawkę bliższą dolnej lub dolną.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *