Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

Przykład macierzy BCG

Dynamikę rynku określamy, obliczając iloraz wartości rynku danego produktu (lub grup produktów) w konkretnym roku i wartości w roku poprzednim. Z kolei względny udział w rynku to iloraz wartości naszej sprzedaży określonego produktu (albo grupy produktów, kategorii i tak dalej) i wartości sprzedaży zrealizowanej w tym samym roku przez naszego największego konkurenta. Powstaje pytanie, w jaki sposób wyodrębniamy granicę rozdzielającą poszczególne osie macierzy. W wypadku osi poziomej tym punktem jest granica 100% (często określana jako lx), oznaczająca, że firma ma taką samą sprzedaż jak jej konkurent. W odniesieniu do osi pionowej punkt ten najlepiej wyznaczyć, obliczając dynamikę rynku całej kategorii czy też grupy produktów zestawianych w analizie, a jeśli nie da się dotrzeć do tych danych – jako średnią arytmetyczną dynamiki rynku poszczególnych rozpatrywanych produktów.

W efekcie przeprowadzenia analizy BCG uzyskujemy informację o pozycji konkurencyjnej poszczególnych produktów firmy. Niewątpliwą zaletą tej metody jest łatwość uzyskania konkretnych wyników, oczywiście pod warunkiem, że mamy odpowiednie dane o rynku i konkurencji. Warto jednak traktować rezultaty analizy BCG jako narzędzie pomocnicze, a nie jako wyłączne źródło informacji potrzebnych do podjęcia decyzji dotyczących poszczególnych produktów i dziedzin działalności. Choć generalnie zaleca się, żeby na przykład inwestować w „gwiazdy”, utrzymywać „dojne krowy” i rezygnować z „psów”, to jednak przed podjęciem decyzji warto uwzględnić także inne przesłanki (takie jak wartość produktu dla klientów, rola produktu w przychodach i zyskach firmy czy potencjał rozwoju rozpatrywany w perspektywie dalszej niż dwuletnia).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.