PRACA JAKO ZASÓB

Praca jest podstawą życia i rozwoju człowieka oraz źródłem ludzkiej cywilizacji. Jakkolwiek nie żyjemy tylko po to, aby pracować, stanowi ona jedną z najważniejszych składowych kondycji i godności człowieka.

Praca człowieka może mieć różny charakter. W książce tej będzie nas interesować wyłącznie ta część pracy, która związana jest z działalnością zarobkową człowieka, a więc praca zarobkowa

W teorii ekonomii praca stanowi jeden z podstawowych tzw. zasobów, niezbędnych dla prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej (i nie tylko gospodarczej). Tradycyjnie, od czasów Smitha, wyróżniano trzy rodzaje zasobów:

– pracę, postrzeganą w części doktryn ekonomicznych, a także w społecznej nauce Kościoła, jako najważniejszą

– zasoby naturalne (powietrze, woda, ziemia, bogactwa naturalne, naturalna energia)

– zasoby kapitałowe, na które składają się:

– kapitał rzeczowy (środki i przedmioty pracy)

– kapitał finansowy (gotówka, kredyty, papiery wartościowe).

– Później, już w XX wieku, listę podstawowych rodzajów zasobów poszerzono o:

– organizację (struktury, cele, powiązania i kontakty z otoczeniem zewnętrznym, technologie, procedury, normy i normatywy)

– przedsiębiorczość (czynnik związany zarówno z zasobami ludzkimi, jak i organizacją, niemniej wyodrębniany oddzielnie dla zaakcentowania jego znaczenia i specyfiki przedsiębiorczość jest zasobem niematerialnym, a zarazem kategorią o charakterze socjopsycho- logicznym i kulturowym)

– informacje (o współczesnych społeczeństwach postindustrialnych mówi się, dla zaznaczenia wagi informacji, że są społeczeństwami informacyjnymi)

– czas (zasób w pewnym sensie najcenniejszy i najmniej elastyczny – nie daje się rozmnażać ani magazynować jednocześnie czas jest surowym weryfikatorem efektywności wykorzystania wszystkich pozostałych zasobów).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *