Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

Możliwości finansowe franchisobiorcy – dalszy opis

Opłata wstępna jest ustalona w kontrakcie franchisingowym w zamian za określone w nim świadczenia ze strony franchiso- dawcy. Oplata ta powinna pokryć następujące koszty:

– przygotowania podręcznika,

– projektowania systemu księgowego,- treningu i szkolenia,

– reklamy systemu franchisingowego,

– wstępnej promocji produktu,

– usług doradczych,

– nadzoru, podróży i delegacji.

Opłata ta może również zawierać pewną wartość intelektualnej własności franchisodawcy. Poziom opłaty wstępnej powinien być ustalony na podstawie szacunku przedstawionych wyżej kosztów, uwzględniając zakres terytorialny rozwoju sieci franchisingowej. Zakłada się, że opłata wstępna nie stanowi źródła zysku dla dawcy.

Zwykle opłata wstępna stanowi około 10% wkładu finansowego potencjalnego franchisobiorcy, przeznaczonego na utworzenie przedsiębiorstwa. Zbyt wysoki poziom opłaty wstępnej może być istotną barierą w rozwoju sieci franchisingowej. Zważywszy że opłata wstępna jest zwykle płacona jednorazowo, ustalenie jej na zbyt wysokim poziomie daje mierne efekty finansowe dla franchiso- dawcy. Poziom opłaty wstępnej powinien raczej zachęcać niż zniechęcać do zakładania nowych jednostek, czego wyrazem byłby wzrost popytu na franchising danej firmy.

Warto zaznaczyć, iż pieniądze na rozwój sieci franchisingowej franchisodawca może otrzymać z prowadzonych jednostek pilotażowych. Opłata wstępna jest zwykle wpłacana po podpisaniu kontraktu, nie zawsze w pełnej wysokości, zwłaszcza jeżeli szkolenie nie zostało przeprowadzone. Poza opłatą wstępną franchisobiorca płaci zwykle opłatę cykliczną. Jest ona głównym źródłem dochodu franchisodaw- cy. Może być płacona na trzy sposoby:

– procent od obrotu (nazywana opłatą kierowniczą),

– zależna od zakupów materiałów od franchisodawcy,

– stała, wyznaczona dla jednostki.

Ustalenie procentu od obrotu

Procent od obrotu jest najczęściej spotykaną formą opłaty cyklicznej (do 85% w Wielkiej Brytanii). Z punktu widzenia motywacyjnego jest istotne, że wszyscy franchisobiorcy traktowani są jednakowo. Natomiast franchisodawca musi określić, jakiego rodzaju usługi będzie świadczyć dla swoich biorców. Musi przewidzieć wielkość sprzedaży jednego biorcy. Przewidywania będą oparte na doświadczeniach jednostki pilotażowej po uwzględnieniu specyfiki warunków rynkowych.

Poziom opłaty cyklicznej zależy zwykle od specyfiki działalności. Na przykład sklepy spożywcze osiągają duży obrót, ale stosują niskie marże. Opłaty zatem muszą być raczej niskie. Inny przykład to świadczenie usług, gdzie obrót jest mniejszy, ale marża większa. Wówczas oplata może być wyższa. Za każdym razem trzeba rozważyć wielkość opłaty wstępnej i świadczone usługi, porównując z ofertą konkurencji. Z pewnością wysokość opłaty nie powinna przewyższać 10% obrotu.

Ustalenie procentu od obrotu wymaga zbudowania systemu kontroli przychodów. Jednym z przykładów takiego systemu może być automatyczny komputerowy zapis transakcji zawieranych u franchisobiorcy w komputerze znajdującym się u dawcy. Franchisobiorcy mogą być też zobligowani do zakupu niektórych lub wszystkich surowców z powiadomieniem franchisodawcy. Jest on wówczas w stanie oszacować obrót biorcy. Odbiegające w sposób istotny deklaracje franchisobiorcy co do obrotu, będą wzbudzały niepokój franchisodawcy i uruchamiały kontrole.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.