Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

Decyzje strategiczne w prowadzeniu interesów cz. II

Zakres informacji. Ze względu na to, że strategie odzwierciedlają relacje przedsiębiorstwa z otoczeniem, ich formułowanie wymaga dużej ilości informacji spoza przedsiębiorstwa. Ponieważ większość informacji odnosi się do oceny przyszłości, mają one zatem w większości charakter jakościowy i subiektywny.

Decyzje operacyjne są podejmowane zazwyczaj na podstawie informaqi generowanych wewnątrz przedsiębiorstwa. Szczegółowość. Plany strategiczne’ są z reguły ogólniejsze, podczas gdy plany operacyjne są bardzo szczegółowe, zawierające wiele informacji o dużym stopniu konkretności.

Łatwość oceny. Decyzje strategiczne są trudniejsze w ocenie niż decyzje operacyjne. Rezultaty decyzji strategicznych mogą bowiem ujawniać się dopiero po dłuższym okresie.

Formułowanie planów na różnych poziomach oraz o różnym Koordynacja horyzoncie czasowym wywołuje istotną sprawę ich koordynacji, planów Koordynowanie tych planów może być dokonywane przez przyjęcie procedury planowania ciągłego, w której punktem wyjścia jest plan strategiczny. Planowanie ciągłe polega przede wszystkim na weryfikowaniu, uzupełnianiu i przedłużaniu planów w trakcie ich realizacji. Ciągłość planowania można najłatwiej uzyskać, nie zamykając wieloletnich planów w ściśle określonych odcinkach czasu, lecz corocznie przedłużając je o jeden rok. W ten sposób dokonuje się weryfikacji całego planu wieloletniego.

W celu zapewnienia płynności procesów gospodarczych, zwłaszcza jeśli operuje się rocznym okresem planu, powinno się stosować szczególną formę planowania ciągłego, a mianowicie planowanie kroczące. Polega ono głównie na sporządzaniu nie tylko planu na dany okres, lecz również na formułowaniu podstawowych elementów planu na okres następny.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.