Analiza pozycji strategicznej i ocena działalności przedsiębiorstwa

Analiza SPACE jest przykładem metody określania pozycji strategicznej firmy. Charakteryzuje się ona skwantyfikowanym podejściem w oszacowywaniu danej organizacji w otoczeniu, oryginalnymi wymiarami organizacji i otoczenia oraz ciekawą interpretacją propozycji zachowań strategicznych. Pozycję firmy określa się w następujących wymiarach:

– zewnętrznych, dotyczących otoczenia:

– siłą sektora,

– stabilnością (turbulencją) otoczenia

– wewnętrznych, dotyczących konkretnej firmy:

– mocą finansową,

– przewagą (pozycją) konkurencyjną.

Istotnym założeniem w SPACE jest przeciwstawienie sobie wymiaru siły sektora i pozycji konkurencyjnej oraz stabilności otoczenia i siły finansowej firmy. Przestrzeń, w której identyfikuje się pozycję firmy, oraz cztery podstawowe rodzaje strategii firmy przedstawia rys. 1.3. Siłę finansową firmy opisuje się między innymi za pomocą następujących zmiennych:

– zwrot inwestycji,

– leverage (system bodźców),

– płynność finansowa,

– kapitał obrotowy,

– przepływ gotówki,

– łatwość zmiany rynku,

– ryzyko w biznesie.

– Przewagę konkurencyjną określa się na przykład za pomocą:

– udziału w rynku,

– jakości wyrobów,

– cyklu życia wyrobów,

– lojalności konsumentów,

– wykorzystania zdolności potencjału,

– technologicznego know-how,

– kontroli dostawców i dystrybutorów.

– Stabilność otoczenia można definiować między innymi za pomocą następujących zmiennych:

– zmiany w technologii,

– stopa inflacji,

– zmienność popytu,

– poziom cen wyrobów,

– bariery wejścia na rynek,

– intensywność konkurencji,

– elastyczność popytowa cen.

– Siłę sektora można określić na przykład za pomocą następujących zmiennych:

– potencjał wzrostu,

– potencjał zysku,

– stabilność finansowa,

– technologiczne know-how,

– wykorzystanie zasobów,

– intensywność kapitału,

– łatwość wejścia na rynek,

– produktywność, wykorzystanie potencjału.

Metody portfelowe w bankowości

Metody portfelowe obejmują grupę takich metod, jak macierz BCG, macierz GE, macierz A.D. Little’a, macierz Ch.W. Hofera i D.E. Schendla, służących do analizy i opisu sytuacji strategicznej przedsiębiorstwa za pomocą n-polowej macierzy. Podstawą wszystkich metod portfelowych (określanych też jako metody portfolio) jest opisanie potencjału jednostki strategicznej za pomocą szans i zagrożeń ze strony otoczenia oraz wewnętrznych sił i słabości. Metody portfelowe wspomagają zarządzanie dywersyfikującymi się przedsiębiorstwami. Przedmiotem analizy portfelowej mogą być produkty, rynki, technologie.

Najbardziej znana metoda portfolio została opracowana w początkach lat siedemdziesiątych przez Boston Consulting Group (BCG). Jak widać na rys. 1.4, w macierzy tej otoczenie firmy jest reprezentowane przez jeden czynnik, a mianowicie wzrost rynku. Siły i słabości jednostki reprezentowane są natomiast przez udział w obrotach na rynku, definiowany w następujący sposób. Poszczególne ćwiartki macierzy interpretujemy następująco:

Gwiazdy są to jednostki o dużym udziale w obrotach na rynkach oraz wysokim tempie rozwoju. W celu zapewnienia wysokich zysków należy w nie inwestować, by ich rozwój wewnętrzny dotrzymywał kroku rozwojowi rynku.

Dojne krowy – mając wysoki udział na ustabilizowanych rynkach – generują duże zyski. Niski poziom rozwoju rynku nie wymaga dokonywania inwestycji (wymagane są jedynie niewielkie inwestycje restytucyjne w technologie). Dojne krowy stanowią podstawowe źródło dochodów firmy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *