Wiedza biznesowa, finansowa, ekonomiczna. Szukasz firmy szkoleniowej?

Analiza i planowanie ubezpieczeń osobowych

Kolejny wskaźnik definiowany jako iloraz obrazuje, jak się ma instytucja ubezpieczeń do rezerw państwowych (budżetowych), przeznaczanych na kompensowanie ujemnych skutków zdarzeń losowych. Wskaźnik ten informuje, ile jednostek pieniężnych składki przypada na jedną jednostkę pieniężną funduszy zawartych w wielkości R, tzn. społecznych funduszach rezerwowych (głównie w środkach budżetowych), przeznaczonych na wyrównywanie szkód powstałych wskutek klęsk żywiołowych i innych nieszczęśliwych wypadków losowych. Podobnie jak wskaźnik a, tak i ten wskaźnik jest statystycznym wskaźnikiem natężenia, wyrażanym najczęściej w procentach. W pewnym stopniu jest to informacja, na ile budżet próbuje „zastąpić” działalność ubezpieczeniową lub też raczej w nią wkroczyć. Mówimy „w pewnym stopniu”, gdyż w skład wielkości R wchodzą – oprócz rezerw ogólnopaństwowych (budżetowych) – fundusze rezerwowe przedsiębiorstw (samoubezpieczenie) i oszczędności ludności. Tak więc dokładne obliczenie wielkości jest praktycznie niemożliwe i dlatego korzysta się z oszacowań dla R, albo rezygnuje się z wyznaczania wartości tego wskaźnika. Nawiasem mówiąc, wraz z rozwojem rynku ubezpieczeniowego należy postulować spadek wartości tego wskaźnika, który w praktyce jest wyznaczany z dużym przybliżeniem.

W analizie i planowaniu ubezpieczeń osobowych duże znaczenie odgrywa wskaźnik ¡5, który definiujemy jako stosunek składek inkasowanych z tytułu ubezpieczeń pracowników zatrudnionych w gospodarce – Ś do globalnego funduszu płac – P, tzn.:

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.